سس کچاپ

سس کچاپ یا گوجه‌فرنگی برخلاف ترکیبات به‌نسبت ساده‌اش، سفری دور و دراز را پیموده است.
به نظر می‌رسد نام کچاپ از زبان چینی ماندراین و به‌معنای سس ماهی گرفته شده باشد، اما در نهایت تا قرن نوزدهم میلادی در اروپا به هر سسی که ترکیباتی از قارچ، سرکه و حتا گردو داشت کچاپ می‌گفتند.
آنچه امروزه به نام سس کچاپ شناخته می‌شود در انگلیس و اروپا سس قرمز یا گوجه نامیده می‌شد، اما بعد از قرن نوزدهم و جنگ جهانی دوم، گسترش فرهنگ آمریکایی در سراسر جهان باعث جایگزینی نام کچاپ با سس قرمز شد. استفاده از سس کچاپ در دهه‌ی هفتاد میلادی در تمام غذاهای آمریکایی آن قدر مرسوم بود که زمانی که ریچارد نیکسون، رییس جمهور آمریکا، در مصاحبه‌ای اعلام کرد صبحانه‌ی مورد علاقه‌اش ترکیبی از پنیر و سس کچاپ است کسی به او نخندید! پایه‌ی سس کچاپ گوجه فرنگی پخته است ولی ترکیبات مختلفی شامل سرکه، سیر و انواع ادویه‌جات مختلف به آن اضافه می‌شود و در غذاهای مختلف با گوشت و سبزیجات سرو می‌شود.

سس گوجه فرنگی

محتویات : رب گوجه فرنگی بدون نمک ، سرکه تقطیری ، گلوکز مایع ، شکر سفید ، نمک تصفیه شده صنایع غذائی ، ادویه (پودر فلفل ، پودر میخک ، پودر سیر) ، نشاسته (ذرت)، گزانتام گام ، آب آشامیدنی

وزن خالص : 15+_300 گرم

سس گوجه فرنگی  تند

محتویات : رب گوجه فرنگی بدون نمک ، سرکه تقطیری ، گلوکز مایع ، شکر سفید ، نمک تصفیه شده صنایع غذائی ، ادویه (پودر فلفل ، پودر میخک ، پودر سیر) ، نشاسته (ذرت)، گزانتام گام ، آب آشامیدنی

وزن خالص : 15+_300 گرم